عقربههای قبلهنما را ببین که پیوسته لرزاناند، مگر زمانی که همسو با قبله باشند. دل آدمی نیز همین طور است، لرزان و مضطرب است مگر اینکه با خدا همسو شود و همواره در یاد خدا باشد. پیامبر(ص) همواره دلی آرام داشت. چرا؟ چون پیوسته در یاد خدا بود: «لایقُومُ وَ لایَجلسُ اِلّا علی ذکرِ اللهِ» در تمام نشستها و برخاستها یاد خدا میکرد. البته نه به این معنا که دائم تسبیح به دست بود. بلکه هر کجا میخواست کاری انجام دهد، میگفت: اگر خدا الان جای من بود، چه میکرد؟ و یاد خدا به این معناست.